Academische dressuur is de dressuur zoals die vroeger gebruikt werd bij het opleiden van de ridderpaarden. In deze tijd was het zeer belangrijk om de paarden op een goede correcte manier op te leiden zodat deze in conflict perfect reageerden op wat hun ruiters hen vroegen, zodat deze op een zeer efficiënte manier bewogen (stel je maar eens voor dat zo een paard zijn rug liet doorhangen met niet alleen het gewicht van de ruiter maar ook nog eens zijn harnas er op). Dit is dus eigenlijk dressuur voor het paard, dressuur om het paard beter, sterker, efficiënter te maken zodat het risico op blessures kleiner wordt.
Academische dressuur start vaak uit het grondwerk waar de paarden eerst zonder belasting alle oefeningen aangeleerd krijgen. Hierdoor leren ze eerst hun lichaam juist te gebruiken en zie je als trainer ook veel beter wat je paard aan het doen is. Dit grondwerk kan gaan van handwerk waarbij je achterwaarts voor je paard loopt naar longeren en naar dubbele lijnen werk waarmee je naast je paard wandelt op de plaats waar je zadel zou liggen. Elk van deze posities hebben hun eigen voordelen en nadelen.
Als het paard de oefeningen van op de grond kent is het vaak ook al veel gemakkelijker om deze te vragen als je op zijn rug zit. Ze kennen namelijk de beweging al en dit maakt de coördinatie voor hen gemakkelijker. Ook kennen ze de hulpen al aangezien de hulpen die we op de grond gebruiken zo gelijkend mogelijk zijn op die, die we in het zadel gaan gebruiken.
Daarbij komt nog eens dat je met Academische dressuur je paard versterkt op een juiste manier die respect heeft voor de biomechanica van het paard. Je zal voelen dat je paard sterker wordt, meer balans krijgt en meer de kans krijgt om mee te werken met zijn ruiter.
Lees zeker verder bij ‘Wat is Centered Riding’ om te lezen waar volgens mij de link tussen Centered Riding en Academische rijkunst ligt.